Open Tuin Fair in Noordijk

Op 30 juni is het dan zover.
Ik sta dan voor het eerst op een Open Tuin Fair in Noordijk.
Een oud klasgenoot van me organiseert dit in haar eigen tuin.
Wat een waanzinnig mooie grote locatie zeg.

Met meer dan 100 stand houders is het zeker een grote fair te noemen.
Maar wat moet ik als bedrijf daar gaan promoten? Wat wil ik bereiken?
Nou eigenlijk stel ik mij geen doel voor ogen.
Ik vind het samenspel tussen bezoekers en standhouders mooi om te zien.
Hoe prikkel je de mensen om ze in je stand te krijgen.

Bij de vorige beurs had ik botjes tellen in de voeten gedaan. Een prijsvraag zeg maar.
Dit jaar ga ik foto's maken van voeten. De mooiste, raarste, grappigste paar voeten winnen een voetpakket.

Tevens zal ik ook producten uit de praktijk meenemen. Van voet tot hand gebied.

Inmiddels zijn mijn banners ook klaar. Deze ga ik ook inzetten die dag.
En ze zijn echt mooi geworden!!!
Echt blikvangers volgens mij.

Ach..........nu nog hopen op mooi weer.

Kom je ook?

Op 30 juni aan de Bliksteeg 3 in Noordijk van 10:00 tot 17:00 uur?
Entree is € 2,- en kinderen gratis.

Hoofdredacteur voor een dag bij Voetvak+ magazine

Een tip van je sluier. Hoe het eruit komt te zien, moet ik ook afwachten  natuurlijk.
Maar ik zou het leuk vinden als je me laat weten wat je ervan vond of vind.

Voorwoord Voetvak+

Hallo lezers. Ik mag dit keer het voorwoord schrijven voor de voetvak+.
Ik zal me eerst voorstellen aan jullie.

Ik ben Ursela Vogt en ben sinds april 2011 Medisch Pedicure in Eibergen.
Sinds juni 2003 ben gediplomeerd pedicure en ben toen gaan starten met mijn eigen praktijkje aan huis. Toen was ik ook nog werkzaam als ziekenverzorgende in een verpleeghuis op een afdeling waar ik dementerende ouderen heb verzorgd. In 2005 hebben we verbouwd bij ons huis omdat de ruimte waarin ik werkte niet groot genoeg was om uit te kunnen groeien. Sinds die tijd kan ik niet anders zeggen dat mijn praktijk nog steeds groeiende is en ik me (bijna) full- time richt op de praktijk.
Wil je meer van me weten? Neem dan een kijkje op de website www.pedicure-ursela.nl of volg me op Twitter @https://twitter.com/pedicureurselaof via mijn facebookpagina  medisch pedicure eibergen.

Facebook. Een medium die op dit moment niet uit mijn leven is weg te denken. Door mijn (eigenlijk) verslaafde tik aan facebook zal ik maar zeggen ben ik Voetvak+ gaan volgen. En ineens stond het daar beschreven. Laat je visitekaartje achter op de beurs en WIN een dagje hoofdredacteur voor 1 dag. Wat baalde ik dat ik nu net niet naar die beurs kon. Maar toen stond er ineens dat je ook via het facebook bericht kon insturen. Zo gezegd zo gedaan, totdat ik vorig jaar in november mijn mailbox opende met daarin het bericht dat ik gewonnen had!
Veelvuldig mail contact volgde met Jacha Rothlieb. Ik had er meteen een goed gevoel bij. Wat een ontzettend leuk, warm en spontaan mens dacht ik nog. Of ik ideeën had voor het nummer. Ik mocht er rustig over na gaan denken. En ineens kwam het thema door. Dit naar aanleiding van een artikel van Angela Groothuizen in het blad vrouw. Ik dacht aan mijn beste lieve vriendin Anja. Al jong kreeg ze te maken met Reuma. Een onzichtbare stille ziekte die veel verdriet en ellende met zich mee (kan) brengen. Een onder geschoven kindje vond ik. Alles staat en stond in de pedicure wereld in het teken van de diabetesvoet. Ik was dat eerlijk gezegd wel een beetje beu. Vandaar het thema reuma.
Het is uiteindelijk geen interview geworden maar een verhaal van ons beiden hoe ik naar haar kijk naar een leven met reuma en zei op haar beurt hoe zij omgaat met de reuma. Ikzelf was nogal onder de indruk naar haar kant van het verhaal. Ik hoop met dit nummer jullie iets meer inzicht te kunnen geven over het leven met reuma.

Uiteindelijk was het 18 maart dan zover! Op weg naar Amsterdam. Ik moest er om 11:00 uur zijn. Ach ja ik was natuurlijk weer 45 minuten te vroeg. Maar ik werd uiterst open en enthousiast ontvangen door Jacha. Een voorstel rondje werd gedaan en ik wist gewoon niet waar ik beginnen moest. Ik had me er ook niet echt in verdiept zal ik maar zeggen. In de tijd dat ik met Jacha veelvuldig mailde werd mijn vader ernstig ziek. Dus deze dag verdrong wat naar de achtergrond. Maar hij is wel super trots dat ik dit heb gedaan. Daarom lieve pap is dit nummer ook aan jou opgedragen. Jou humor en jou manier van doen hebben mij gevormd tot wie ik ben. Door jou manier van contacten leggen doe ik dat eigenlijk ook. Impulsief en het leven nemen met een grote dosis humor!

Ik heb die dag mogen zien hoe het vakblad tot stand komt en de manier hoe de artikelen etc. beoordeeld worden. Dat is nogal een werkje zeg. Ook hoe de kleur samenstelling tot stand komt is mooi om te zien. Werkelijk lezers, stuur jullie ideeën of wat ook op. Ze worden echt gelezen en ze zijn altijd op zoek naar nieuwtjes en andere tips. Ik ging aan het eind van de dag met twee tassen vol weer op weg naar huis. Een dag waarin ik veel gezien heb.

De dames op de redactie waren ook allemaal super gezellig. Een heerlijke lunch was een topper die dag. Wat een leuk gezelschap aan dames. Allemaal vakvrouwen die weten waarmee ze bezig zijn. Ontzettend belangstellend en open. Dank jullie wel Sarah, Kim, Natascha, Yvonne en Jacha. Ik heb echt genoten die dag. Ik hoop dat de andere dames ook zo gaan genieten van hun dagje hoofdredacteur voor 1 dag. Uiteindelijk zijn er foto’s geschoten van mij en Anja. Wat een lachen was dat zeg. Ja ik kan wel zeggen dat ik het allemaal als zeer gezellig en zeker indrukwekkend ervaren heb. Er komt nog veel bij kijken bij het tot stand komen van dit vakblad. Dat is iets wat ze mij niet meer kunnen afpakken. Oh ja, niet te vergeten de foto op de voorkant van dit nummer is van mijzelf. Ik heb zelf foto’s geschoten voor mijn praktijk die ik gebruik op mijn website, folders etc. Ze zijn gemaakt door een vak fotograaf Han ten Hennepe.

Ik wens jullie veel lees plezier en ik zou het leuk vinden dat je me laat weten wat je ervan vond.

Met vriendelijke groeten

Ursela Vogt

Wat ga ik vertellen?

Mmmm.........ik moet even de balans gaan zoeken.
Prive en zakelijk wil ik eigenlijk wel een beetje gescheiden houden.
Dus tja.....waar schrijf ik dan over.

Ik kan gaan vertellen dat ik:

* te snel ja zeg op leuke dingen
* waardoor ik soms in tijdnood kom

* zoekende ben naar een nieuwe uitdaging.
* iemand mij die tip kan geven ik dan dankbaar ben

* me matteloos kan ergeren aan mensen die nooit echt de waarheid vertellen
* maar me er dan overheen zet en denk: "wat een moeilijk leven heb jij dan"

* nog steeds een warm hart toedraag aan mijn "ex"collega's in de gezondheidszorg
* ik de leuke tijd die we hebben gehad soms echt mis

* me vereerd voel wanneer men een reactie geeft op mijn blogs
* en me dit toch aanzet om ergens weer op te reageren

* verslaafd ben geraakt om achter de computer te gaan kruipen
* maar me dit ook hele leuke "collega's"op social media heeft opgeleverd

* dat ik in verschillende "clubjes"verzeild ben geraakt in de loop der jaren
* zwangerschapsclubje, vriendinnen "klupje", die-eet club noem ik het nu maar ( naar aanleiding afscheid      groep 8 Rick en we 2x per jaar uit eten gaan) Zumbaclubje, collega's clubje
* en ik dit ontzettend leuk vind omdat er zoveel verschillende mensen inzitten waarvan ik weer veel leer

* dat ik mijn hart nogal eens op de tong heb liggen
* waardoor ik spijt kan hebben van de manier waarop ik dat heb gezegd

* ik dan toch op die manier weer op mijn moeder slaag
* en toch weer veel meer op mijn paps

* dat ik een zus heb en schoonzussen en zwagers
* en die allemaal getrouwd zijn en ook kinderen hebben en die het ook leuk met elkaar kunnen vinden

* regelmatig een weekendje weg gaan of op vakantie
* ik daar echt van geniet en besef dat dit niet voor iedereen weggelegd is maar ik daar ook hard genoeg voor werk samen met manlief

* ik al bijna 35 jaar een hele lieve vriendin heb waarmee ik zoveel tranen heb gelachen
* waardoor ik een zwembad zou kunnen vullen

* ik zo wel verder kan gaan
* en besef dat mijn kreet klopt: CARPE DIEM (pluk de dag)

Voor een ieder die dit blog heeft gelezen............

Bedankt!