Wat ga ik vertellen?

Mmmm.........ik moet even de balans gaan zoeken.
Prive en zakelijk wil ik eigenlijk wel een beetje gescheiden houden.
Dus tja.....waar schrijf ik dan over.

Ik kan gaan vertellen dat ik:

* te snel ja zeg op leuke dingen
* waardoor ik soms in tijdnood kom

* zoekende ben naar een nieuwe uitdaging.
* iemand mij die tip kan geven ik dan dankbaar ben

* me matteloos kan ergeren aan mensen die nooit echt de waarheid vertellen
* maar me er dan overheen zet en denk: "wat een moeilijk leven heb jij dan"

* nog steeds een warm hart toedraag aan mijn "ex"collega's in de gezondheidszorg
* ik de leuke tijd die we hebben gehad soms echt mis

* me vereerd voel wanneer men een reactie geeft op mijn blogs
* en me dit toch aanzet om ergens weer op te reageren

* verslaafd ben geraakt om achter de computer te gaan kruipen
* maar me dit ook hele leuke "collega's"op social media heeft opgeleverd

* dat ik in verschillende "clubjes"verzeild ben geraakt in de loop der jaren
* zwangerschapsclubje, vriendinnen "klupje", die-eet club noem ik het nu maar ( naar aanleiding afscheid      groep 8 Rick en we 2x per jaar uit eten gaan) Zumbaclubje, collega's clubje
* en ik dit ontzettend leuk vind omdat er zoveel verschillende mensen inzitten waarvan ik weer veel leer

* dat ik mijn hart nogal eens op de tong heb liggen
* waardoor ik spijt kan hebben van de manier waarop ik dat heb gezegd

* ik dan toch op die manier weer op mijn moeder slaag
* en toch weer veel meer op mijn paps

* dat ik een zus heb en schoonzussen en zwagers
* en die allemaal getrouwd zijn en ook kinderen hebben en die het ook leuk met elkaar kunnen vinden

* regelmatig een weekendje weg gaan of op vakantie
* ik daar echt van geniet en besef dat dit niet voor iedereen weggelegd is maar ik daar ook hard genoeg voor werk samen met manlief

* ik al bijna 35 jaar een hele lieve vriendin heb waarmee ik zoveel tranen heb gelachen
* waardoor ik een zwembad zou kunnen vullen

* ik zo wel verder kan gaan
* en besef dat mijn kreet klopt: CARPE DIEM (pluk de dag)

Voor een ieder die dit blog heeft gelezen............

Bedankt!

It's me

It's me. Een spaarzame foto waarop ik zo gefotografeerd ben. En deze is gemaakt door een professionele fotograaf die ook de foto's op mijn website heeft gemaakt.
Toppie fotograaf www.hantehennepe.nl

Wat een superleuke dag was dit. Een running show noemden ze het.
Maar de show kwam s'avonds pas. Een mode show wel te verstaan. En overdag werden we met een bus naar locaties gebracht waar andere ondernemers hun kunstjes vertoonden. Van een bakker tot wijnspecialist van fotograaf tot zuivelmeisje.

Allemaal proeverijen. Mmmmm, echt aan mij besteedt. Een goed glas wijn en een hapje en drankje gaan er wel in.

Deze dag heb ik meegemaakt met mijn buurvrouwen. Een gezellige middag waarin ik in een mooie sportwagen nog een rondje samen met de buurvrouw heb gemaakt. Lachen!!

Tja als pedicure kan ik alleen maar dromen van zo'n mooie sportauto. Dat zal nooit gebeuren.
Nee, als pedicure verdien ik nog lang niet wat ik eigenlijk zou mogen verdienen. Maar welk beroep heeft dat wel? Ik heb plezier, geniet en maak mensen blij. Wat wil ik dan nog meer in mijn leven!

Mijn eigen weblog

Jawel ik heb een eigen weblog!
Dit na aanleiding van een twitter berichtje.
De site waarop deze te vinden is:
www.pointforwoman.nl
Klik op Blog en dan op Ursela.

Wat alleen jammer is, dat men niet rechtstreeks daarop kan reageren.
Vandaar dat ik het op mijn blog ook ga zetten.
Ik waardeer het zeer dat men reageerd op mijn blog.
Inmiddels heb ik al een aantal reacties via de mail binnen gekregen.
Ook via de Twitter en allemaal vertellen ze: dat ben jij!
"jouw schrijftaal is ook jou praattaal" zoals iemand het mooi omschrijft.

En dat klopt
Zoals ik denk zo schrijf ik ook.

Kijk niet naar woord spelingen etc. Dat is niet aan mij besteedt.
T's of d't's allemaal zaken waarvan ik niets snap.
Nu kan ik dat wel laten veranderen maar dan is het niet meer mijn blog.
Dit ben ik en zo laat ik het.

Take it or leave it!

Social media.

Ik moest er niets van weten.En ineens…….ben ik eraan verslaafd mag ik wel zeggen.Het is begonnen met de hyves.Manlief had me aangemeld, omdat het zo leuk zou zijn om met vrienden foto’s etc. te kunnen delen.Vooruit dan maar, doe maar zeg ik.

Na een half jaar eindelijk me er eens in te gaan verdiepen kreeg ik de smaak te pakken.Zowel mijn privé dingetjes vertelde ik als ook mijn belevenissen in mijn praktijk.Hierop kreeg ik dan wel eens reacties waardoor het me uitnodigde nog meer te gaan schrijven in een blog.

Ook surfde ik regelmatig rond op het net naar verhalen van andere bloggers. En ineens werd ik gegrepen door Daphne Deckers haar blog.Ik volgde haar al wel. De reden? Ik las haar blogje altijd in de vrouw ( nog steeds hoor)En nu dus op de hyves. Vol humor beschreef ze haar dagelijkse dingen waarmee zij te maken kreeg. Een kijkje zeg maar in haar “agenda”.En daar was ineens het blog over voeten en schoenen.

Tja het bloedt kruipt waar het gaan kan en ik reageerde impulsief op haar blog.Dit leverde mij uiteindelijk een radio interview op die ik tot op de dag van vandaag nog steeds verafschuw. Oooh.. wat was ik zenuwachtig! En wat ik vertelde was zo’n wartaal. Op papier goed kunnen vertellen maar het zo mondeling even te zeggen, dat viel even tegen!Ach ja, de reacties waren leuk en ik was een ervaring rijker.

Inmiddels ben ik een enthousiast facebook gebruiker. Ik heb een privé pagina en een pagina die ik bedrijfsmatig gebruik.

Ik heb een eigen pedicure praktijk en deze is ook te vinden op het net. Een eigen website die staat als een huis mag ik wel zeggen bestaat inmiddels alweer 7 jaar.

Deze heb ik helemaal zelf geschreven met behulp van anderen uiteraard. Taal technisch ben ik niet sterk. Maar dingen verwoorden wat ik voel of wil vertellen gaat me redelijk af.

Dingen delen vind ik leuk! Tot in zekere hoogte ga ik ver. Soms te ver volgens mijn man. Nee hoor zeg ik dan “wat ik niet kwijt wil vertel ik niet”

 Waarom dit blog?

Omdat een twitter berichtje mijn aandacht trok. Vind jij het leuk om een blogje te schrijven………klikklik en daar kwam ik uit bij point for woman. Je mocht een eigen blogje schrijven.

Ach wie niet waagt die niet wint, zegt men wel eens. Ik ga een poging wagen, dus bij deze!

Een sprong in het diepe of een sprong in de afgrond. Jij mag het zeggen.

Ursela

Medisch Berkellandpedicure